Borgomaro

Borgomaro
Komuna
Comune di Borgomaro
Lokasyon ng Borgomaro
Borgomaro Lokasyon ng Borgomaro sa Italya Show map of Italy Borgomaro Borgomaro (Liguria) Show map of Liguria
Mga koordinado: 43°59′N 7°57′E / 43.983°N 7.950°E / 43.983; 7.950
Bansa	Italya
Rehiyon	Liguria
Lalawigan	Imperia (IM)
Pamahalaan
• Mayor	Massimiliano Mela
Lawak [1]
• Kabuuan	23.44 km2 (9.05 milya kuwadrado)
Taas	249 m (817 tal)
Populasyon  (2018-01-01)[2]
• Kabuuan	881
• Kapal	38/km2 (97/milya kuwadrado)
Tawag sa tagalugar	Borgomaresi
Sona ng oras	UTC+1 (CET)
• Tag-init (DST)	UTC+2 (CEST)
Kodigong Postal	18021
Kodigo sa pagpihit	0183
Websayt	Opisyal na website

Ang Borgomaro (Ligurian: Borgomâ, lokal na Burguma) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Imperia, rehiyon ng Liguria, Italya, na matatagpuan mga 90 kilometro (56 mi) timog-kanluran ng Genova at mga 13 kilometro (8 mi) hilagang-kanluran ng Imperia.

Ang Borgomaro ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Aurigo, Caravonica, Carpasio, Chaiusanico, Lucinasco, Pieve di Teco, Prelà, Rezzo, at Vasia.

Sakop ng lugar ng Borgomaro ang halos buong Lambak Maro, ang pangalang kadalasang ginagamit upang tumukoy sa mga itaas na bahagi ng sapa ng Impero.^[3] Kabilang sa mga taluktok sa lugar ng Borgomaro ay ang Bundok Grande (1,418 m), Poggio Amandolini (1,187 m), Bundok Aurigo (1,122 m), Bundok Albaspino (1,099 m), Bundok delle More (1,080 m), Picco Ritto (926 m), at Bundok Scuassi (889 m).

Ang mga puno ng olibo ay itinatanim sa mas mababang altitud, habang ang mga puno ng kastanyas ay nangingibabaw sa katamtamang altitude, habang sa mas matataas na lugar, sa humigit-kumulang 1,000 m, may malalaking lugar na ginagamit para sa pagpapastol ng mga baka.

Ang mga bagong sagupaan sa Borgomaro ay dumating kasabay ng digmaan noong 1625 sa pagitan ng Dukado ng Saboya at ng Republika ng Genova, kasama ang mga Genoves na, matapos masakop ang marina ng Oneglia, ay madali at walang gaanong pagtutol na pumasok sa kaharian ng Maro. Ang kastilyo, kung saan nakahanap din ng kanlungan ang mga naninirahan sa Borgomaro, ay sumuko nang mapaminsala pagkatapos ng ilang araw sa pamamagitan ng pagbihag ng walumpung sundalong Saboya at ng kanilang kumander na si Luigi Bracco. Ang Kapayapaan ng Madrid noong 1633 ay nagbalik kay Borgomaro sa mga pag-aari ng Duke ng Saboya.^[4]